Mooie muzikale Stonesmiddag met The Hangouts

SIBRANDAHÛS - The Rolling Stones op het poppodium van De Kloosterkapel in Sijbrandahuis. Oké toegegeven, het waren dan niet de echte maar The Hangouts deden er niet voor onder!

Op deze frisse zondagmiddag, 26 november 2017, gaven deze Fryske Stones een fantastisch mooi optreden waar de aanwezigen nog lang van kunnen nagenieten. Het publiek, een kleine vijfenzeventig bezoekers, kreeg waar ze voor gekomen waren! Een echte Rolling Stones sound maar dan gegoten in een Hangoutsjasje. Voor zowel de band zelf als voor de aanwezigen was het een geweldig mooie muzikale Stonesmiddag! Bij de aankondiging in de krant lazen we dat de atmosfeer

van de Kloosterkapel Sibrandahûs doordrenkt zou zijn van blues-, rock- en countryklanken en een

vleugje Stones. Nou, het werd toch wel een behoorlijke vleug met doordrenkte Stonesmuziek! De Stones mogen rustig heel tevreden zijn met zo’n uitstekende, eigenzinnige en supergave coverband als The Hangouts!

Het concert begon met een cover van de Bintangs: ‘Ridin' on the L&N‘, een nummer uit 1969. In zanger Einte Bijlsma kun je met een beetje inlevingsfantasie een soort van Mick Jagger herkennen. Zijn stem komt soms dichtbij die van Jagger en ook de kenmerkende moves van Mick zien we terug. Maar dat geldt ook voor drummer Hendrik Elings wie een gedeelte van de achtergrondzang voor

zijn rekening neemt. Charlie Watts heeft een kenmerkende jazz drummerslag welke wij ook bij Hendrik terug zien. Sommigen vergeleken hem met Fleetwood Mac drummer Mick Fleetwood.

Deze beide gitaristen Roelof (de Keith Richards van het stel) Reineman en ‘rocking Ronnie’ Martijn Smilde waren zichtbaar uitstekend op elkaar ingespeeld en de solo’s waren een genot om naar te luisteren.

In de set voor de pauze speelden deze vijfkoppige rockformatie een aantal rustigere nummers waaronder het altijd mooie ‘Dead Flowers en Marianne Faithfull’s ‘As Tears Go By’ en iets minder bekende songs waaronder een drietal nummers van de laatste door de Rolling Stones uitgebrachte

album “Blue en Lonesome”.

Maar de eerste set werd afgesloten door, gewaagd om in een kerkje te spelen, ‘Sympathy for the devil’ en afgesloten met ‘Honky Tonk Woman’.

Na de koffiepauze speelden The Hangouts in de tweede set een soort greatest hits set waar nummer voorbij kwamen zoals ‘Jumping Jack Flash’, ‘Let’s Spend The Night together en ‘Miss You’ waarin bassist Gilian de Wit een fantastische solo speelde. “No Expectations”, mei gjin fidúsje om het maar op zijn Frysk te zeggen gingen wij naar dit optreden. “You can’t always get what you want” zongen

ze aan het einde van de tweede set. Daar zit vast wel een kern van waarheid in als je ziet hoeveel nummers de Stones wel niet hebben uitgebracht en daar is de middag dan weer veel te kort voor. Wij gingen naar huis met “(I can't get no) Satisfaction” en dan is de cirkel weer rond! Samenvattend:

“It’s Only Rock ’n Roll, but we Like The Hangouts!”

Het publiek was na afloop zeer enthousiast en waren vol lof! Dat is al een groot compliment voor The Hangouts. Maar ook The Hangouts zelf waren laaiend enthousiast en volgens sommige bandleden was dit toch wel één van de leukste optredens ooit! Een groter compliment dan dat kun je ook als organiserende commissie van de Kloosterkapel niet krijgen!

EDWIN MONSMA