Zondag 16 oktober 2016

Leeuwarder Tribute voor 75-jarige Bob Dylan in de Kloosterkapel

DylantributeMet buiten een strakblauwe lucht beloofd het een mooie muziekmiddag te worden in het kerkje van Sijbrandahuis. De eerste muziekliefhebbers staan al ruim voor drieën bij de deur voor het openingsconcert van alweer het 23ste seizoen van een nieuwe concertreeks in de Kloosterkapel. Het seizoen opent met muziek van Bob Dylan uitgevoerd door de Leeuwarder muzikanten Piet Kok en Roelof Reineman. Bob Dylan wiens echte naam Robert Allen Zimmerman luid, werd dit jaar 75 jaar en voor beide muzikanten genoeg reden om de ‘oude meester’ te eren met een speciaal Dylan-tribute concert.

Als hun spullen uitgeladen zijn, worden de instrumenten en toebehoren op het podium te geïnstalleerd. Twee barkrukken dienen als voetstuk voor de versterkers. Er volgt een korte soundcheck en dan is er nog net even tijd voor een bakkie en een sjekkie. Klokslag half vier luid de koster van het kerkje, Alex Bouma, traditioneel de klokken. Edwin Monsma, de nieuwe programmeur van de commissie, kondigt de heren aan en nodigt hen uit om het podium te betreden. Piet installeert zich met zijn akoestische gitaar op zijn stoel achter de microfoon met diverse mondharmonica’s, welke hij veelvuldig nodig zal hebben tijdens het concert. Roelof settelt zich aan de andere kant met zijn elektrische (slide)gitaar. Het creëert gelijk een sfeertje welke heel intiem aanvoelt. De kerk is ondanks het mooie weer voor ruim driekwart gevuld.

Het concert opent met “The Times They Are A-Chancin’“, een nummer uit 1964, het gehele tribute-concert is gericht overigens op de sixties. Na het Amnesty International lijflied “I Shall Be Released” spelen de mannen een fantastische versie van het alom bekende “Don’t Think Twice, It’s Allright”. Tussen de nummers door krijgen wij ook als publiek een blik in de keuken. Zo leren we dat vele liefdesliedsjes normaal in D gespeeld worden, maar dit keer in C. Één van de mooiste composities gemaakt door Dylan is volgens Piet Kok het nummer “Love Mines Zero/No limit” wordt met veel passie ten gehore gebracht. Als neutraal muziekliefhebber is het een genot om naar de muziek te luisteren en je muziekkennis te vergroten. Het nummer welke ik persoonlijk ken van de Golden Earring “This Wheels On Fire” blijkt een Dylan/Rick Danko compositie te zijn. Met “Down Along The Cove” wordt de snelheid in het gitaarspel weer even opgevoerd, een lekker in het gehoor liggend uptempo nummer. Na een set van drie kwartier is het bijna pauze.

Eerst nog wordt “Just Like Tom Thumb’s Blues” gespeeld. Als je goed luistert naar een zin in dit nummer ‘Who looked so fine at first but left looking just like a ghost’ is een “geestig” bruggetje naar het laatste nummer voor de pauze “Knockin' on Heaven’s Door”.

Na de pauze back to the sixties met “I’ll Be You’re Baby Tonight”. Voor de winnaar van de Nobelprijs voor de literatuur is dit een vrij simpel nummer, maar wel goed! Van zijn debuut lp daterend uit 1962 spelen Piet en Roelof een traditional genaamd “Pretty Peggy-O”. Bob Dylan zelf speelt deze vrij vlot, maar deze wordt nu slowly door de Leeuwarders ten gehore gebracht. Uiteraard mag “Mr. Tambourine Man” natuurlijk niet ontbreken en voor het aanwezige publiek een mooie meezinger. Dit is één van Dylan’s bekendste hits en als je naar de songtekst van dit nummer kijkt zou de Nobelprijs hier wel op zijn plaats zijn.

“It Takes a Lot to Laugh, It Takes a Train to Cry”. Roelof zijn gitaarspel op de slidegitaar komt hierin fantastisch mooi naar voren. Gevolgd door nog zo’n mooi bluesnummer “She Belongs to Me”. Bob Dylan staat onder andere ook bekend als protestzanger. “Blowing in The Wind”, een song met 9 vragen en 1 antwoord is een heel bekende geworden. Hij wordt gespeeld in een heel ander ritme dan wij hem origineel kennen van een plaat, maar Piet en Roelof hebben er een supergave versie van gemaakt. Van Morrison scoorde er een dikke hit mee: “It’s All Over Now, Baby Blue” en daarna luisteren wij naar het rustig gespeelde “I Pity The Poor Immigrant”. Met als slotlied “The Mighty Quinn (Quinn, The Eskimo)” komt dit geweldig mooie concert bijna ten einde.